Sprzęgła cierne tarczowe i wielopłytkowe mają łączniki z tarcz lub płytek stykających się powierzchniami czołowymi. Tarcza cierna umieszczona jest między tarczami dociskowymi. Pokryta jest nakładkami z materiału ciernego. Tarcza ma wypusty zewnętrzne, które wchodzą w kanały tarczy, zabierakowej, przez co następuje kształtowe sprzęgnięcie tarczy ciernej i zabierakowej. Ta ostatnia może być za pomocą sworzni połączona z nieuwidocznionymi elementami (piastą, tarczą, kołnierzern) osadzonymi na współpracującym wale. Tarcze dociskowe sprzęgnięte są z piastą kształtowo za pomocą wypustów i kanałków wyciętych na zewnętrznej powierzchni piasty. Tarcze dociskowe mają na swych zewnętrznych powierzchniach użebrowanie, które ułatwia odprowadzanie ciepła do otoczenia. Rysunek przedstawia sprzęgło w stanie włączonym. Przesuwany osiowo pierścień sterujący S naciska na koniec dźwigni 4. Drugi koniec dźwigni dociska tarczę dociskową do tarczy ciernej powodując włączenie sprzęgła.