sprzęgła

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:”"; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} –>

Sprzęgła sztywne służą do łączenia wałów sztywnych dokładnie wzajemnie ustawionych, przy których nie przewiduje się ani trudności ustalenia wzajemnego położenia osi, ani możliwości zmian tego położenia podczas pracy. O konstrukcji sprzęgła decyduje przenoszone obciążenie, wymiary zewnętrzne oraz łatwość montażu i demontażu bez konieczności osiowego przesuwania wału. Połączenie elementów sprzęgła może być połączeniem kształtowym lub ciernym, lub kształtowociernym.

Ogólnie można podzielić sprzęgła sztywne na niedzielone oraz dzielone w płaszczyźnie przechodzącej przez oś wału i w płaszczyźnie prostopadłej do osi. W sprzęgłach niedzielonych łącznikiem jest tuleja nasunięta na czopy łączonych wałów i połączona z nimi w dowolny sposób. Rzadziej stosuje się połączenia skurczowe lub za pomocą klinów, ze względu na trudny demontaż. Najczęściej stosuje się przy małych średnicach połączenie za pomocą kołków przy większych za pomocą wpustów. W tym ostatnim przypadku stosuje się dodatkowo wkręt zabezpieczający przed osiowym przesunięciem tulei. Tuleje i wpusty wykonuje się zwykle ze stali St5 lub St6. Kołki wykonuje się ze stali 45 ulepszanej (HRC 46 do 50). Pasowanie tulei na wale zaleca się przyjmować J8/h7 lub M8/h7. Zalecane wymiary tulei są następujące:

l=(2±3)d, D=(1,5÷2)d.